24 Ağustos 2016 Çarşamba

Cahili cahille sına Allahım!



Cahiller daha mutlu işte, küçümsememek gerekiyor. Biz biliyoruz da ne oluyor, lanetleniyoruz adeta.

Cahiller, bilgisizliği oranında cesur ve taciz kardır ve kısa yoldan sonuca ulaşırlar. Akıllı ve eğitimli ise, bilgisi arttıkça daha dikkatli ve daha sistemlidir. Türkiye bu günlere bunlar sayesinde gelmedi mi? Ne kadar cehalet o kadar mutluluk. Cahilin bilgisi olmayınca kendi cahilliğinin farkında bile değillerdir ve her zaman bilmeyenler bilenlerden daha çok ses çıkartırlar.

Bir atasözümüz vardır: Boş başak başını dik tutar, dolu olansa eğiktir. Mütevazi olma ezerler ve seni aptal yerine koyarlar derler. Bu sözü hayatım boyunca çok yaşadım. Ama bu karakter asla değişmez. Altının değerini sarraf bilir. Sıkıntı yok. Allah her şeyi görüyor.

Cahil insanlardan çekinirim. Çünkü konuşması, davranışları bilinçsiz ve kontrolsüzdür. Onların doğruları farklıdır. Şaka yapmaya bile gelmez, yanlış anlam çıkarırlar, hakarete bile maruz kalırsınız. Örneğin bir fıkrada gizli olan ince düşünceyi anlamaz ve ders bile çıkartamazlar. Cahil olan insan ile zeki insan arasında, zekayı kullanma farkı da vardır. Bilen insan bildiğini söyler, cahil ise sadece duyduklarını söyler.


Cehalet bilmediğini bilmemektir ve bildiğini düşünmeye başladığı an cehaleti dolayısıyla ukalalığı başlar insanın. Bu durum insanın bilgi dağarcığının maksimuma ulaştığı zaman da ortaya çıkarsa da cahil durumuna düşürür.

Ne olursa olsun mütevazılık iyidir ve güzel bir erdemdir. Sırf iyi yerlere gelmek için insanlık erdemlerinden vazgeçmeye gerek yok. İnsan makamsız, mevkisiz yaşayabilir ama erdemlerini yitirirse yaşamasının bir anlamı kalmaz. Makamlar insanları değil, insanlar makamları yüceltir. Kişi kendini gösterdiği sürece başarılıdır. Kendini göstermesini bilen insan cahillikten ziyade akıllıdır.


Hayatta cahil olup da reklamını iyi yapan insanları bence takdir etmek lazım. Ben akıllıyım ama mütevaziyim demek hayatta bana hiçbir şey kazandırmadı. Zekiyseniz gösterin. Kimse sizi düşüncelerinizden dolayı suçlayamaz. Nitelikli insanlar nitelikli, eğitimli olana kadar çokça kitap okuyup, birçok eğitimden geçerek kafalarını bilgiye gömerken, niteliksiz insanlar bu süre zarfında serserilik, başıboşluk, yalakalık ve yatmayı kalkmayı vs. her türlü pisliği öğrendiğinden dolayı özgüvenleri niteliklilere göre daha yüksek olur. Bu da bazı mesleklerde başarıyı getirir! Kalıcılığı tartışılır tabii. Etrafımızda çok nitelikli olduğunu sanan, lafla peynir gemisini yürüten insanlardan fazlaca var.

Çalışma yaşamımda yetersiz insanların kendilerine olan olağanüstü güvenleriyle, kendilerinin vazgeçilmezliklerini çevrelerine de inandırarak inanılmaz görevlere geldiklerini ve o görevlerin de kendilerine inanmış alt kadroları sayesinde, gayet başarılı da olduklarına çok defa şahit oldum. Bu insanlar her şeyi bilir havasında kendilerinden başkasına inanmaz ve dinlemezler. İşte bunun için de bir adım ileri gidemez aslında, sabittir. Ama zeki insanlar etrafındaki insanların başarılı ve mutlu olmalarını arzu ederler. Çünkü etrafı ne kadar çok pozitif olursa kendisi de daha ileri gitmeye odaklanır.

Alçakgönüllülük ve mütevazı olma zamanı çoktan geçiyor aslında. Ne zaman ayaklar baş oldu her şey bitti. Bir ülke için en büyük felaket alçak insanların yüksek mevkilere getirilmeleridir.


Çok şey bilmek iyi değil. Çünkü yoruluyorsun. Bilmiyorsan sus bari adam desinler. Biliyorsan konuş örnek alsınlar. Bilmiyorsun bildiğini sanıyorsun. Allah cahilin ve delinin cesaretinden ilimi, bilimi, tüm insanlığı korusun. Cahili cahille karşılaştırsın ve hep mutlu yaşasınlar. İnsanlığa bulaşmadan. Okumak yok, öğrenmek yok, sorgulamak yok, muhakeme yok, düşünmek yok, endişe yok. Tek yapman gereken duyduğuna inanmak. Yani kör insana bir rengi anlatmak nasıl imkansızsa, cahil insana laf anlatmak da imkansız. İnsanı ipe götürürler. Yaşadım ve deneyimledim defalarca. Bilgisizliklerini de her şeyi bilen birini bulup onun sırtına yüklüyorlar. En çok da eğitimli, kendini bilmez, ukala cahillerden korkacaksın. Çok tehlikeliler. Her konu hakkında fikir sahibi sabit fikirli zararlı bir sınıf. Her şeyi bildiğini sanıp aslında boş olanlar.


“Cahil ile etme sohbet her lafı bir baş incitir. Sarraf olmayan ne bilsin zanneder her taş incidir.”

Akıllılar düşünürken aptallar kaleyi alıyor. Cahil ile yola gitme astırır. Hizmetiyle kaymak yeme kusturur. Dünyanın terazisidir bu farklı insanları tartıp taşımak. Büyüklüğün ölçüsüdür tevazu. Küçüklüğün ölçüsüdür büyük görünmeye çalışmak. Boş başak dik durur. Boş karpuz çok öter. Yalancıyla arkadaş olma, cahille sırdaş olma zararlı çıkarsın.


Hakkını ve haddini bilen çocuklar yetiştirmeliyiz. Hayatım boyunca aptallarla ve cahillerle savaştım ve hep onlar kazandı.



Hülya Çakıcı

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder