21 Aralık 2016 Çarşamba

İnsan düzelince dünya zaten düzelir...


Adam, pazar sabahı kalktığında bütün haftanın yorgunluğunu çıkarmak için pijamalarını çıkarmadan gazetesini alır. Düşüncesi bütün gün miskinlik evde oturmaktır. Tam bunları düşünürken oğlu koşarak gelir; "Baba sinemaya ne zaman gideceğiz?" diye sorar.

Baba oğlunu bu hafta sonu sinemaya götürmeye söz vermiştir ama canı hiç dışarı çıkmak istemediğinden bir bahaneyle oğlunu başından savmak ister. Birden gazetenin promosyon olarak verdiği dünya haritası gözüne ilişir. Önce dünya haritasını keserek küçük parçalara ayırır ve oğluna:
"Eğer bu haritayı birleştirip düzeltebilirsen seni sinemaya götüreceğim." der.
İçinden de kurtuldum diye sevinir. Coğrafya profösörünü bile getirsen bu haritayı akşama kadar düzeltemez." diye düşünür. Aradan 10 dk geçtikten sonra oğlu, babasının yanına koşarak gelir;
"Baba haritayı düzelttim, sinemaya gidebiliriz." der.

Adam önce oğlunun söylediğine inanamaz. Ama haritanın tamamlandığını görünce şaşıracak;
"Bunu nasıl yaptın?" diye sorar.
Çocuk şu cevabı verir:
"Bana verdiğin haritanın arkasında bir insan resmi vardı. İnsanı düzelttiğim zaman dünya da kendiliğinden düzeliverdi!"

Bu öyküyü 2008 de yazmışım, bloğumu gözden geçirirken yeniden keşfettim. Demek ki dünya insanının düzelme umudu hiç kalmamış. O günden bu güne değişen bir şey yok çünkü.

HÜLYA ÇAKICI 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder