8 Şubat 2017 Çarşamba

Bir trajedi öyküsü


Yaşayanlar ve seyredenler olarak ayrışıp izlemeye devam ediyoruz...
Öldüren kişi yeni bebeği olan işsiz bir baba yardım talebi reddedildi diye bu cinayeti işliyor ve intihar ediyor. Öldürülen kişi vakıf müdürü. İnsanın dayanma gücünün bittiği son nokta ise her şey gözünde bitmiş ise ve çaresizliğe itilmiş ise bundan doğal ne olabilir. Sıcak evlerimizde karnımız ve cebimiz () dolu, korkarak klavyeden konuşulur hep empati bile yapmadan. Bir koyalım bakalım ölen ve öldürüp intihar eden adamların yerine kendimizi. Her ikisine de Allah'tan rahmet, yakınlarına başsağlığı diliyorum. İnsanımızın içinde bulunduğu durumu bu olay tam anlamıyla özetliyor. Fabrika açma, istihdam sağlama olanları da sat sonucun bu olması gayet normal. İnsanlarımız çalışmak, para kazanmak, evine bakabilmek istiyor. Suriyelilere katrilyonlarca para harcayanlar, bütün aç ve soğuk ülkelerin insanlarına sonuna kadar kapılarını açıp iş sağlayarak kendi vatandaşını aç ve işsiz bırakanlar bunun hesabını elbet bir gün verir.

Millet dilenecek durumda, vatandaş yardım alamadım diye insan vuruyor ve intihar ediyor. Suriyeli mülteciler de maaş ve yardım kuyruğunda bekliyor. Partici değilim her daim adaletten yanayım ama Türk düşmanlığından başka bir şey değil bu yapılanlar. Elin Arabı, doğulusu, batılısı benim ülkemde sefa sürüyor, kendi halkım sürünüyor. İlerisini düşünmek bile istemiyorum ki, zaten az buçuk aklı olan ileri de yaşanacak olayları tahmin edebilir.

Burs verenlerin, yardım vakıflarının ihtiyacı olana değil, referansı olana yardım verdiğini hepimiz artık biliyoruz. Zor durumdaki insanlara yardım edin, bu sadece o insan için değil toplum sağlığı içinde önemlidir. Canlar değil camlar kırılsın. Yoksulluk en büyük acı ve beladan birisidir. Suriyeli olsaydı bırakın yardımı hemen 1400 TL maaşını bile bağlarlardı. Bir işsiz ve ailesi olan için kimbilir ne kadar zordur gururunu ayağının altına alıp yardım istemek, onu bu hale getirenlere yazıklar olsun bir Suriyeli kadar değerimiz yokmuş. Yeni Türkiye Suriyeliler refah içinde her ay maaşlarını alsın, bu ülkenin sahibi olan insanlar da cinnet geçirip hem başkasını, hem de kendisini öldürsün, ülkenin gerçek sahipleri olarak durumumuz çok zor.

Gelişmiş ülkelerdeki suç ortalamasıyla ülkemizdeki suç ve olayların şiddeti hakkında bir kıyaslama yapılsa neden kaynaklı ve niçin bu kadar suç işleniyor. Ne kadar zamandan beri böyle durumumuz altındaki genel kaynağı bir araştırsalar, insanlar neden bu kadar cahil bırakıldı? Çünkü zeki bir toplumun yönetilmesi üstün zeka gerektirir. Halk refaha kavuşursa sağlıklı zihniyetler oluşur, kaybetme korkusu yaşanmazsa dürüstlükte öğrenilebilir. Ve sağlıklı gelecek nesiller için refah en önemlisidir. 80 milyon nüfus için bu her seyden önemlidir; dürüst yönetim, doğru kanunlar, yeterli ve adil dağılım. Ne kadar anlatırsanız anlatın karşınızdakinin anlayacağı kadardır sizin gerçeğiniz.

HÜLYA ÇAKICI 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder