26 Ocak 2016 Salı

Oturup kalırsın ihtiyar bir acının kıyısına...

Bazen hiç değmeyecek insanlar için harcadığın zamana üzülürsün.Boşa giden emeklerin vardır çünkü, görmezden gelinen fedakarlıkların vardır. Onlar için üzülürsün. Uykusuz gecelerine, gizli gizli döktüğün gözyaşlarına üzülürsün.En çok da neye üzülürsün biliyor musun?Yeniden sevmek istersin birini ama olmaz. Çünkü kırılmıştır bütün güvenin.




Bazen istesen de gidemezsin.Çoktan kapanmıştır o yol. Oturup kalırsın ihtiyar bir acının kıyısına.Üstelik yarımsındır artık. Her şey yaranı sızlatır. Şiirler, Şarkılar.Gördüğün insan yüzleri. Bazen istesen de konuşamazsın.Döver içindeki dalgalar yüreğini de. Sen avaz avaz susarsın.
Bazen, her şeyi akışına bırakmak gerekir. Su akıp yolunu bulsun diye.Bazen, ağlamak gerekir. Güçsüzlük sananlara inat, rahatlamak için.. Bazen, kimseyi dinlemeyip içinden geleni yapmak gerekir. Mutlu olmak için..Bazen, susman gerekir. Büyüklüğün sen de kaldığını anlamaları için.Bazen, görmezden gelmen gerekir. Sonradan olacakları görmek için.Bazen, sana değer vermeyenlerin hayatından çekip gitmen gerekir. Tek başına da mutlu olabileceğini herkese kanıtlamak için.. Ve bazen, yokluğunda seni özleyen birilerinin olduğunu bilmen gerekir. Çıkarsız, hesapsız, seni ''sen'' olduğun için seven birilerinin olduğunu hissetmen için.Bazen beklemek gerekir. Senin olanın sana gelmesi için... Bazen, sil baştan başlamak gerek.Her sabaha ve her akşama.Böyle bir şey yaşam.Ne geçmiş, ne gelecek, tek gerçek bulunduğun an. HÜLYA ÇAKICI

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder